1 - اينكه بنده در آنچه خداوند به او عطا فرموده است ملك خود نداند ؛ زيرا بندگان خدا مالك نيستند و هر چه دارند از خداست و هر جا خدا امر كند بايد مصرف كنند . 2 - اينكه بنده‌اى هرگز قدرت ندارد تنها با انديشه‌اش تدبير و چاره‌انديشى كند . 3 - اينكه همه كوشش او در امورى است كه خداوند به آنچه امر كرده انجام دهد و به آنچه نهى نموده است مرتكب نشود . . . سپس فرمود : اين سه ويژگى ، نخستين درجهء پرهيزگاران است . « 1 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 1 / 224 ، باب 7 ، حديث 17 ؛ مشكاة الأنوار : 326 .